ระบบรหัสฉาก — EN, LI, ED

อ่านรหัสจากซ้ายไปขวา

ชุมชนและ GameSpew เขียน codes เป็น PERIOD-ROOM-PERSONS เช่น 04-ST-1-5-8 โทเค็นแรกคือดัชนีช่วงเวลาของคืนนั้น (หรือลำดับยุคปัจจุบัน) โทเค็นที่สองคือรหัสห้องสองตัวอักษร เช่น ST สำหรับ Study โทเค็นที่เหลือคือรหัสประจำตัวบุคคลที่ปรากฏในความทรงจำนั้น

codes ที่ตีพิมพ์บางรายการใส่เลขศูนย์นำหน้าให้คนเดียว (20-DI-01) ให้ถือว่า 01 กับ 1 เป็นช่องแสดงตัวตนเดียวกันเมื่อคุณเทียบตาราง Wintercote ใช้ WI และสามารถมีโทเคนบุคคลพิเศษ เช่น K ใน list ที่แชร์กันแพร่หลาย (25-WI-K)

คู่มือที่เผยแพร่บางครั้งอาจเติมเลขศูนย์นำหน้าโทเค็นคนเดียว เช่น 20-DI-01 หากรูปแบบหนึ่งใช้ไม่ได้ในเวอร์ชันของคุณ ให้ลองใช้ตัวเลขที่ไม่เติมศูนย์ ช่องระบุตัวตนยังคงเหมือนเดิม โปรแกรมแยกวิเคราะห์ข้อมูลอาจจุกจิกเรื่องรูปแบบในบางฉาก

เขียน codes ด้วยยัติภังค์ตามที่เผยแพร่ (04-ST-1-5-8) สัญกรณ์ที่สอดคล้องกันทำให้เห็นได้ชัดเจนเมื่อคุณเผลอทำรหัสบุคคลหายจากความทรงจำกลุ่ม

เมื่อคู่มือเขียน 02-EN-1-6-7-10 ทุกคนที่อยู่หลังห้องนั้นจำเป็นต้องมีทั้งหมด กลุ่มบางส่วนเป็นความทรงจำที่แตกต่างกัน ไม่ใช่ผู้มาเยือนเสริม

codes ห้องที่คุณต้องจำให้ขึ้นใจ

EN ทางเข้า · LI ห้องนั่งเล่น · QU Quail Lane · ST ห้องทำงาน · KI ห้องครัว · DI ห้องรับประทานอาหาร · BI ห้องบิลเลียด · CH โบสถ์ · ED ห้องของเอ็ดดี้ · AT ห้องใต้หลังคา · TO ห้องของTony · MA ห้องของMartha · VI ห้องของVictoria · HE ห้องของเฮเลน · OS ห้องของOswald · WI Wintercote.

ห้องส่วนตัวมักจะเปิดหลังจากฉากสาธารณะบอกเป็นนัยว่ามีคนออกไปแล้ว กลุ่ม codes ในโบสถ์ช่วงท้าย Wintercote คือจุดสิ้นสุดนอกคฤหาสน์ที่ใช้ใกล้จะจบ list ในประวัติศาสตร์ หน้า locations เฉพาะในวิกินี้จะขยายบทบาทการสืบสวนของแต่ละห้องโดยไม่ต้องแจกรหัสซ้ำทุกครั้ง

ห้องส่วนตัวมักจะเปิดให้เข้าถึงได้หลังจากที่ฉากสาธารณะบ่งบอกว่ามีใครบางคนออกจากกลุ่มไปแล้ว กลุ่ม codes โบสถ์จะปรากฏในช่วงท้ายของ list ทางประวัติศาสตร์ Wintercote อยู่ภายนอกวงรอบบ้านหลักและจะปรากฏใกล้กับจุดสิ้นสุดของแผนภูมิการทำให้ Part 1 เสร็จสมบูรณ์

หากคุณสับสนระหว่าง LI และ DI ภายใต้แรงกดดันเรื่องเวลา ให้เขียนคำเต็มว่า Living และ Dining ลงในบันทึกของคุณข้างๆ โทเค็นในช่วงชั่วโมงแรก

ID บุคคล vs ชื่อ

เครื่องนี้สนใจรหัสตัวเลขเท่านั้น ชื่อเป็นเลเยอร์ในสมุดบันทึกที่คุณต้องหามาเอง รหัสประวัติศาสตร์ 1–11 ครอบคลุมตัวละครในปี 1936 ที่มีบันทึกไว้อย่างกว้างขวาง รหัสยุคใหม่จะกระโดดไปที่เลข 60–70 การนำรหัสยุคใหม่ไปใส่ในยุคประวัติศาสตร์จะไม่สร้างฉากขึ้นมา

การ์ดรูปภาพเพิ่มชื่อเล่นสัตว์ให้กับบุคคลในประวัติศาสตร์หลายคน (Lark, Badger, Toad, Hedgehog, Weasel, Raven, Pike, Goose, Cod) ใช้ชื่อเล่นเพื่อจัดเรียงการ์ด ใช้ ID เพื่อสร้าง codes

ชื่อในวิกินี้มาจากตาราง walkthrough ที่ใช้เพื่อจบเกม หากมีตัวสะกดที่แตกต่างจากตารางของบุคคลที่สามหลังแพตช์ ให้ใช้ตัวสะกดที่สมุดบันทึกยอมรับเสมอ

ID ในยุคประวัติศาสตร์ตั้งใจให้มีขนาดเล็ก ส่วน ID ยุคใหม่ข้ามไปที่เลข 60 เพื่อให้ยุคสมัยไม่ชนกันในสตริงเดียว นั่นคือเหตุผลที่ keycards มีอยู่

นามแฝงในภาพถ่ายเป็นปริศนาที่แยกจากกัน คุณอาจรู้ชื่อแฝงแต่ยังใส่รหัสผิดถ้าเลขไอดีไม่ถูกต้อง และคุณอาจรู้ตัวเลขแต่ก็ยังไม่ได้รับการยืนยันในสมุดบันทึกหากไม่มีใบปะหน้า

สร้าง codes จากบทสนทนา อย่าเริ่มจากสเปรดชีตก่อน

เมื่อตัวละครบอกว่าจะไปตรวจห้องใต้หลังคา ให้ลองช่วงเวลาถัดไปใน AT กับกลุ่มย่อยของ people ที่อาจตามไปได้ เมื่อฉากกลุ่มจบลงด้วย people สองคนออกไปด้วยกัน ให้ลองห้องส่วนตัวที่มี ID ทั้งสองคนนั้นพอดี วงวน hypothesis นี้คือทักษะที่เกมสอน

หลังจากที่ลูปนั้นหยุดชะงักเท่านั้น คุณจึงควรเปิดตารางสปอยเลอร์ปี 1936 หรือยุคปัจจุบัน ถึงอย่างนั้น ก็ให้เข้าไปในปริศนาที่ติดขัดทีละอย่าง เพื่อให้คุณยังคงฝึกฝน grammar ต่อไป

โปรโตคอลเวลาติดขัดที่ดี: ดูฉากสุดท้ายที่ถูกต้องอีกครั้ง จดทุกบรรทัดทางออกและทางเข้า ลองรหัส hypothesis หนึ่งอัน แล้วหยุด การเปิด list สปอยเลอร์ทั้งหมดระหว่างโปรโตคอลจะทำให้คุณหยุดฟัง

เมื่อ people สองคนออกไปด้วยกัน ลองใช้ห้องส่วนตัวที่มี ID ทั้งสองตัวนั้นก่อนที่จะลองห้องส่วนตัวทีละห้อง การออกไปเป็นคู่เป็นสัญญาณที่ชัดเจน